Misschien ken je dat wel.. dat je op een bepaald moment, je leven de revue laat passeren. Afgelopen week met mijn 50e verjaardag in het zicht.. kijk ik terug op de afgelopen 50jaar. Met o zo veel, waar ik  dankbaar voor ben. De pijnlijke momenten, intense ervaringen en ook zeker de hoogtepunten in mijn leven.

Met wat foto’s en video’s van mezelf en de mensen die mijn leven hebben verrijkt, vat ik deze dagen mijn leven samen en voel  wat mensen met mij hebben gedaan of voor mij betekenen of hebben betekent. Stel je nou eens voor dat ik op een bepaalde manier kijk naar jou. Dat je je er bewust van bent dat jij op wat voor manier dan ook belangrijk voor mij bent of bent geweest op mijn weg naar het omarmen van mijn heelheid.

Hoe klinkt het dan voor jou, dat ik naar jou kijk en denk, dat wij mensen elkaar iedere dag opnieuw co-creëren door met elkaar in verbinding te gaan.  Dat een ieder die op mijn pad komt, me iets kan leren over mezelf. Dat ik mezelf soms zie in jou en jij jezelf misschien visa versa.

Dat mensen waarmee ik een mooie of minder mooie ervaring heb gehad, mij de mogelijkheid hebben gegeven om te leren over mijzelf. Ik besef me dat ik zo veel liefde en overvloed heb mogen ontvangen. En of ik het werkelijk altijd toe kon en kan staan om dit helemaal te omarmen en te voelen dat ik het waard ben.. daar twijfel ik nog wel eens aan.

Ook ik blijf leren.. met vallen en opstaan..
Leer dagelijks bewust “de liefde” te belichamen en vorm te geven op een manier die werkt voor mij.
Door mezelf en de ander de ruimte te geven, om te kunnen Zijn wie we in essentie Zijn.

Ik ben dankbaar voor jou, dat ik jou heb ontmoet op mijn levenspad..

Ik heb je lief.. met alles wat je bent en zult zijn. ❤️

Monique